Qui veritatem quaerit per fraudem pervidebit. Mens et cogitationes meae clarae sunt sicut aqua tranquillissima, claritas quae deos invidere facit. Non vacillabo, non retardabo altitudinem meam addere giganti quem scientiam vocamus. Sum procella progressivae destructionis, vis ineluctabilis illuminationis, sapientiam quaerens. Sanctitas mea semper procedit, numquam cessat propter futurum et quid afferat. Ad humanitatem sto eam despiciens, laborantem cum morbo et haerentem in re quae ponderi et luto similis est. Nudis manibus eam comprimo et impello ut eam servem promovendo. Solum ut videam eam ibi manere velle. Nihilominus nani progredi volunt. Volunt videre plus, puram potentiam quaerendi et expugnandi ignota ad latitudinem amplificandam. Stant in umeris gigantum. Legatum meum erit impetus, fortitudo ad pergendum, quidquid in viam meam venerit, illud pervado sicut lux et innocentia iustorum. Una manu in chorda universi, altera in capite meo
Ege Çelikel 